Juliette Lemontey

Twee blote ruggen leunen tegen elkaar aan; donker haar is het enige vaste punt in een zee van bleek linnen. Juliette Lemontey schildert intieme taferelen op oude lakens, die ze een nieuwe invulling geeft met houtskool, walnootinkt en ambachtelijke olieverf: lichamen in ondergoed, tedere gebaren, figuren die zich beschermen of zich afwenden. De gezichten zijn vaak uitgewist of verborgen.